Uzyskane obrazy przez Sutherlanda były bardzo surowe i proste, hełm bardzo ciężki, niewygodny, podwieszany do sufitu i na dodatek strasznie drogi. W następnych latach naukowcy kontynuowali pomysł Sutherland, poczynili też znaczne udoskonalenia. W 1985 r. Michael McGreevey z NASA/AMES wynalazł dużo tańszy i lżejszy hełm. Użył kasku motocyklowego, który wyposażył w dwa małe ekrany oraz specjalne sensory, śledzące ruchy głowy, podłączone do mocnego komputera.
Również w 1985 r. inny naukowiec zajmujący się wirtualną rzeczywistością, Myron Kreuger otworzył wystawę wideo w Museum of Natural History w Connecticut, USA. Byio to szereg pomieszczeń, gdzie zwiedzający, za pomocą interaktywnego systemu graficznego, mogli wspólnie dzielić wirtualną przestrzeń, bawić się, tańczyć, malować, nawet jeśli byli w innych pomieszczeniach.
Ostatnim elementem wyposażenia VR jest rękawica. Wynaleziono ją we wczesnych latach 80., jednak nowoczesną, dzisiaj spotykaną formę, nadał jej w 1986 r. programista gier komputerowych Jaron Lanier. Wówczas po raz pierwszy hełm i rękawica stworzyły kompletny zestaw do VR. To właśnie Lanier wprowadził nazwę Virtu-al Reality - wirtualna rzeczywistość.